Muzyka dla naszych uszu

[swordfishtrombone]

Tak mi się skojarzyło: (jest cała sesja zdjęciowa, ale akurat to zdjęcie trafiło na okładkę. Bardzo dobra płyta z 1976, chyba najbardziej niedoceniona w dorobku Waitsa. Znajdziemy tam i pięknego bluesa, i rockabilly, i cokolwiek ekspetymentalny jazz).

Tytułowa piosenka w wybornym wykonaniu live:

 

[swordfishtrombone]

Podobno kto w młodości nie był fanem Primusa, ten na starość będzie świnią. Czy jakoś tak.

 

[swordfishtrombone]

Ponieważ widzę, że "Small change" zebrało sporą jak na ten wątek liczbę plusów, bo aż dwa, pozwalam sobie wkleić moją ulubioną chyba piosenkę z tego albumu, tym razem w wersji studyinej (na youtube jest piękna wersja z tego samego koncertu z Kolonii z 1977, wystarczy wpisać "Step right up Rockpalast")

 

I obiektywnie najpopularniejsza piosenka z tego albumu (zobaczcie jak odmienna od dwóch wklejonych wyżej) i jeden z największych hitów wczesno-średniego Waitsa: Tom Taubert's Blues:

 

[pi_senny]

Dla mnie jeden z lepszych soundtracków w ostatnim czasie.

 

[swordfishtrombone]

A ja w ramach protestu La La Landu nie obejrzę. Nie wiem, czy w Polsce też, ale tutaj nam tak "na chama" wciskają uwielbienie dla tego filmu (i to jeszcze zanim wszedł do kin), że się zbuntowałem. "Nie będziesz mi k*** mówił co jest dobre, a co złe", jak powiedział klasyk.

[White Haven]

Jest tak popularny, że dzięki wam pierwszy raz usłyszałem o tym filmie  

[blekit]

@swordfishtrombone trochę jak "na złość mamie odmrożę sobie uszy"... Film jest bardzo dobry, zdecydowanie warto go zobaczyć. Pokazuje, że w kinie ciągle zdarzają się prawdziwe perełki

[swordfishtrombone]

2 minuty temu, blekit napisał:

@swordfishtrombone trochę jak "na złość mamie odmrożę sobie uszy"... Film jest bardzo dobry, zdecydowanie warto go zobaczyć. Pokazuje, że w kinie ciągle zdarzają się prawdziwe perełki

Tak właśnie. Ja akurat nie lubię i nigdy nie lubiłem jak ktoś tańczy i śpiewa podczas gdy ja próbuję oglądać film, więc i tak by mi się nie spodobał :).

[Blondas]

Ja z kolei ostatnio jestem pod wrażeniem kolejnego dzieła Nocnego Kochanka

Olbrzymi dystans do siebie, kto z Was pamięta takie swoje przemiany?

[metius]

Płyta mocno krytykowana. Za to, że to "nie prawdziwy Lou Reed", że "odcina kupony", "nie ma pomysłu na siebie", że "to nieTransformer", że "to nie Metallica", bo przecież ci skończyli się już po "Kill'Em All" ... Generalnie do niczego to wszystko

Polecam samemu przesłuchać (bo warto!) i wyrobić swoje zdanie. Poniżej najlepszy według mnie kawałek - "Dragon".

 

[swordfishtrombone]

Lubię taką "popieprzoną" muzykę (jestem chyba jedyną osobą w Europie, która ma wszystkie płyty z muzyką Harry'ego Partcha, słucha i się tym chwali), ale Lulu mnie zupełnie, zupełnie nie przekonuje. Właśnie dlatego, że nie jest dość "popieprzone" na alternatywę.

A skoro tak rockokowo się zrobiło, to ode mnie piosenka, która - uświadomiłem sobie ostatnio - niesie potężną energię i jest w pewnym sensie cięższa od najcięższego grind core'u: "Tommy the cat" Primusa. Z gościnnym udziałem, a jakże, Toma Waitsa (w roli kota, bo to o Waitsie jest piosenka tak w ogóle).

PS: Wiecie, że Les Claypool, ten pan, który w Primusie śpiewa i gra na basie (czyli właściwie robi całego Primusa), uczestniczył w "castingu" na basistę Metalliki po śmierci Cliffa? I podobno został odrzucony, bo był za dobry (co akurat rozumiem, nie zagrzałby długo miejsca w Metallice i tak).

 

[kronenberg]

Kurcze, zespół, który się skończył na Shades of God znów daje radę

 

[spiryt]

jak pojawił się Primus to tutaj taka zabawna piosenka, kojarzono ją czasem Wynoną Ryder-trochę zabawna trochę niesmaczna

 

[spiryt]

a tu dla równowagi jeden z moich ulubionych albumów jazzowych

 

[swordfishtrombone]

Tak śpiewa jeden z najlepiej ubranych Polaków cz. 2.

O ile My Church is Black mi się nawet podobało, o tyle to słabiutko

Edit: Wiem, co mi tu najbardziej przeszkadza i jest to niestety akcent Nergala :/ Na My Church is Black był kapkę przesterowany i tak nie walił po uszach. A domyślam się, że to jeden z tych polskich wokalistów, których problemy z akcentem są najmniejsze.

[Whitesnake]

Mocne, ale nie mogłem się powstrzymać.  Myślałem, że po smierci Hannemana niewiele ich dobrego spotka, a tu taka produkcja...

Tom Araya, przemiły starszy pan i Kerry King, czyli niby tylko połowa Slayer'a a forma jakby wzrosła. 

 

[swordfishtrombone]

Nigdy nie byłem szczególnym fanem Slayera (który zresztą w czasach mojej metalowej młodości nie był za bardzo w formie), ale to fajne jest. Nie ma wiochy.

[Whitesnake]

Godzinę temu, swordfishtrombone napisał:

Nigdy nie byłem szczególnym fanem Slayera (który zresztą w czasach mojej metalowej młodości nie był za bardzo w formie), ale to fajne jest. Nie ma wiochy.

Nie mam serca, żeby wrzucać coś więcej - zbyt brutalne dla nieosłuchanych. Późno, rok po wydaniu, słucham i biję się w piersi, że skazałem ich na niebyt po Seasons in the Abyss. Czysta energia, technika, fabuła - Slayer z najlepszych lat. Nawet perkusista gra jak Dave Lombardo, tylko dokładniej. 

Edit: Najbardziej abstrakcyjne opakowanie dla pozytywnego przekazu  

[NieMy]

Widać inspiracje produkcjami chłopaków z Daesh

[swordfishtrombone]

Godzinę temu, NieMy napisał:

Widać inspiracje produkcjami chłopaków z Daesh

Tylko dla "nieosłuchanych"

[swordfishtrombone]

Słowa "black metal" nabierają nowego znaczenia. Dla mnie dość słabiutkie, ale spotkałem się z entuzjastycznym przyjęciem wśród niektórych:

 

[Hush]

@swordfishtrombone faktycznie, wolałbym zostać przy dotychczasowym znaczeniu. W trosce o "nieosłuchanych" nie będę może wrzucał klasyki z Dimmu Borgir czy Samaela

Zatem bardziej klasycznie i "bezpiecznie"

 

[Whitesnake]

@swordfishtrombone Blacmetal skończył się na Venom, zaczął z resztą też

[swordfishtrombone]

Mnie się jeszcze podobał wczesny Mayhem (z "de mysteriis") i na tym się dla mnie black skończył, potem była tylko Britney Spears. To nigdy nie był mój ulubiony gatunek, mnie zawsze kręcił techniczny death.

To powiedziawsze, ten kawałek "american slave black metalu" jest nawet niezły. Na pewno oryginalny jak na black metal :D.

 

[Wuj]

No nie, takiego mixu to nawet ja bym nie przewidział:)  Ale to jest dobre!

Ja na dziś mam kilka propozycji:

1) Klasyk - Danzig, Im the one, LP - Lucifuge. Dla mnie w pierwszej 10 albumów wszechczasów. 

2) Monstertruck - w miarę nowy zespół, fajne hardrockowe granie. Kto lubi hammondy, humbuckery, kudły i amerykańskie samochody, odnajdzie się:) PS - widziałem ich na koncercie Slasja jako support i na zrobili doskonałą robotę.

3) i na sam koniec - dzisiejsze odkrycie - no po prostu rozwalili mnie:) Disko-rocko-queeno-coś. No, uśmiechnijcie się:)