Üxküll

Tamto to był skrót myślowy, aczkolwiek Hancock w swojej twórczość, szczególnie w Mwandishi był dużo bliżej tego fussionowego/elektrycznego Davisa niż tacy ludzie jak np Corea z jego "Return to Forever" czy McLaughlin z "The Mahavishnu Orchestra". Wydaje mi się, że elektryczny nurt był w latach 70. XX w. na topie u większości. Dalszych karier, poszczególnych muzyków Milesa nie mam rozpracowanych, no może poza Jarettem. Życzę miłego odsłuchu Herbiego w Kongresowej.

Nareszcie, świetny, fachowy temat. Czy można samodzielnie dokonać oceny jakości kruponu na stanie u szewca, nieoznakowanego marką manufaktury jak w przypadku Rendenbacha (monogram JR) czy Tanners & Dressers (korona zamknięta) itp.?

Znany krawiec Tom Mahon w roli głównej: http://www.youtube.com/watch?v=-1cVYydN ... re=related http://www.youtube.com/watch?v=Hb2Hfi7A ... ure=relmfu

Na wieczór w tradycyjnym klimacie, Miles z muzyką do filmu "Windą na szafot" z 1958 r.:

Miles zmieniał style, a Hancock to nie ten instrument, ale niech będzie, że nawiązywał do brzmienia bandu. Miles z 1991 r. w filmie Dingo i ostatnim, oficjalnym live: Wszystko o nagraniach Milesa: http://www.plosin.com/milesAhead/

Widzę, że pojawił się wczesny Pink Floyd z Sydem Barettem. Całkiem dobry tekst o Sydzie do przeczytania pod tym linkiem: http://savagesaints.blogspot.com/2012/0 ... -last.html Aktualnie udostępniony jest również materiał z jego ostatniej sesji nagraniowej z 1974 r.: http://www.youtube.com/watch?v=IZljXK05i6c Zresztą teraz klikasz i masz. Dla sentymentalistów, to reaktywowali legendarną giełdę płytową w warszawskich Hybrydach.

Cytat z dzisiejszego wpisu najbardziej znanego konesera bispołkowego na FB (ponad 41 tysięcy fanów): "Myself wearing a double breasted Glenurquhart check (super 130's target elite by Holland & Sherry) bespoke suit by Cifonelli, a plain white poplin Bespoke shirt by Courtot and a plain blue tie by Marc Guyot". Jak widać Hugo (Parisian Gentleman) nie kontestuje tkanin super xxx's.

Królem bławatnym w USA jest Pan Michael Solomon, postać enigmatyczna. Brak jego zdjęcia w zasobach internetowych. Współzałożona przez niego w 1974 r. korporacja HMS International Fabrics, z siedzibą w Nowym Jorku, nie ma także strony internetowej. Dopiero kontrolowana przez HMS International Fabrics firma-córka, Gladson, posiada witrynę internetową, ale w danych kontaktowych ujawnia tylko mail i numer telefonu. Ciekawe, że w portfolio marek skupionych przez HMS International Fabrics wykazuje tylko skromną ich część. Nie przypuszczałem, że sprzedaż angielskich i włoskich tkanin przez jeden podmiot objęta jest aż tak wielką tajemnicą handlową. http://www.gladsonltd.com/

W dobie globalizacji firmę Huddersfield Fine Worsteds z markami Learoyd Bros. & Co., Broadhead & Graves, Martin Sons & Co., Josiah France, Hunt & Winterbotham, J&J Minnis, John G. Hardy i W.E. Yates przejęła już w 2009 r. korporacja HMS International Fabrics z Nowego Jorku, założona w 1974 r. Ta sama korporacja prowadzi również na wyłączność sprzedaż marek włoskich, np. Ermenegildo Zegna czy Vitale Barberis Canonico na rynku amerykańskim. W ten sposób udało się pogodzić angielską tradycję (z tytułem dostawcy królewskiego dworu) z bardziej rozpoznawalnymi markami włoskami. Dokumentacja biznesowa: http://www.mrketplace.com/2411/hms-fabr ... dersfield/ http://business.highbeam.com/company-pr ... al-fabrics

Największy, internetowy zbiór ilustracji mody męskiej z pierwszej połowy XX w. został zgromadzony w tym wątku, szczególnie na pierwszej i drugiej stronie. Natomiast bardziej opisowe ujęcie tego tematu znajduje się we wpisach w Gentleman's Gazette: http://www.gentlemansgazette.com/tag/apparel-arts/

Czy ktoś może mi coś więcej powiedzieć o tym złotym Longinesie z lat 60. XX w.?

Buty są w renowacji. Do poprzedniego postu muszę jeszcze dodać, że buty od BK oczywiście ustępują włoskiemu obuwiu z napisem "cuoio a mano" pod względem wygody całodniowego użytkowania.

Minął rok od mojego zamówienia U BK. Temat obuwniczy nigdy mnie nie pociągał jak garnitury, szyte na miarę. Buty po roku wcale nie intensywnego użytkowania oddałem do generalnego przeglądu, ponieważ podeszwa wyglądała już na mocno sfatygowaną. W sumie uważam chodzenie i zamawianie butów u szewców za 2k za zbędny wydatek. Mam naście lat włoskie buty dobrych, włoskich firm Renzo Favero i Sutor Mantellassi i ich podeszy wcale się nie ścierają. Po wyglądzie kruponu chyba nikt nie jest w stanie ocenić jak będzie on się sprawdzał w użytkowaniu, ale może się mylę.

Jak dobrze wiesz mam hiperkrytyczne podejście do wiary na słowo. Zarówno kieszeniówka, jak i kamela miały niemieckie symbole firmowe. Dziwi mnie tylko, że do grubych tkanin angielskich zalecają delikatne, lekkie kieszeniówki, ale teraz może chodzą z pustymi kieszeniami.

Dziękuję za wyczerpującą odpowiedź. Dodam tylko, że wspomniany krawiec w moim przypadku użył bawełnianej kieszniówki niemieckiej, a nie polskiej z doatkiem poliestru.

Do tych pohukiwań na włoski marketing kilka moich słów o marketingu Savile Row. Na początku tego roku po słowach zachwytu nad kieszeniówką firmy Harrisons, którą - według słów zakiego - używają krawcy na Savile Row, zdecydowałem się na jej zakup do swojego nowego garnituru na miarę. Krawiec kieszeniówkę odebrał od zakiego i zapłacił. Nastepnie zademonstrował mi jej trwałość bez trudu przedzierając ją na dwie części. Dodam jeszcze, że wówczas zaki nie był świadom, że Silesia to po prostu angielskie określenie kieszeniówki. Zapewne Pan Dunsford na nowym forum firmy Harrisons, wyzna mi szczerze, że musiałem trafić na wadliwy kawałek materiału. To tylko pierwszy przykład z brzegu. Ja również potrafię czytać w kilku językach i nikt mi też wiedzy na tacy nie podał.

Tkaniny Vitale Barberis Canonico (skrót: VBC) nie są żadnym wyznacznikiem osiągnięć włoskiego przemysłu włókienniczego. Nie znasz marki Loro Piana? Na Politechnice łódzkiej można studiować włókiennictwo: http://www.style.p.lodz.pl/tresc/95 Życzę powodzenia w dalszej nauce. Z mojej strony EOT.

Różnica między nami jest taka, że ja traktuję temat nieortodoksyjnie, bo hobbystycznie, a nie jak Ty biznesowo. Żeby sprawa była jasna, to ja nie mam nic przeciwko tkaninom firm Harrisons czy J.J. Minnis, których jesteś przedstawicielem na Polskę (vide dział ogłoszenia na tym forum). Polecasz forum firmy Harrisons jako najwłaściwsze miejsce do rzeczowej dyskusji. Tymczasem po wejściu na to forum, można zauważyć, że tam raptem jest kilkanaście postów. Widocznie sami Anglicy czy Amerykanie wolą dyskutować na Style Forum czy bardziej snobistycznym London Lounge. To kto w końcu zawraca ludziom głowę?

Jak kiedyś w Twoich dyskusjach z Immune skończyło się na puszczeniu focha. Zapomniałeś już jak pytałeś mnie co to jest gabardyna? Nie dyskutujemy na forum firmy Harrisons, więc mnie nie pouczaj proszę kto ma mi udzielać rad związanych z rynkiem tekstylnym. Cenię sobie dobre tkaniny bez względu na ich pochodzenie geograficzne.

Świetny artykuł o wysoko-skrętnym micie http://www.american.com/archive/2007/ma ... uper-wool/ Na wszelkie wasze pytania odnośnie procesu produkcji tkanin chętnie odpowie James Dunsford na firmowym forum http://harrisonsofedinburgh.proboards.com/ Może najlepiej zapytać fachowca, który w biznesie tekstylnym jest od lat 80. XX wieku? Pod pierwszym linkiem kryje się Autor z Australii, piszący pod pseudonimem, który ma słabość do angielskich tkanin. Jeżeli chodzi o Pana Dunsforda, to nie ma jak zapytać przedstawiciela firmy, która handluje tkaninami o wyrobach konkurencji. Poza tym jest już maj, więc garnitury z słynnych angielskich klasyków, mających skrętność super 80's-90's, m.in. H. Lesser 13 ozs i 16 ozs, należy raczej pozostawić w garderobie do zimy. I kto tutaj uprawia marketing?

Spencer, czyli sukienna kamizelka stroju ludowego to to samo, co biała marynarka od ubioru wieczorowego typu mess jacket? To jaka ranga stroju obowiązywała na diamentowym jubileuszu królowej Elżbiety II dla koronowanych głów z całego świata? http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/ ... _.html?i=0

Wiele mitów krąży wokół tkanin. Jasno, krótko i na temat okiem znawcy: http://www.logo24.pl/Logo24/1,85825,117 ... turow.html

Jaki krawiec bespoke w Warszawie jest najlepszy? Nie ma na twoje pytanie jednoznacznej odpowiedzi. W każdej branży jest ścisła czołówka i ogony. Ja na próbę zdecydowałem się (prawie) na niemieckiego REGENTA. Więcej o tej manufakturze: http://www.gentlemansgazette.com/regent ... nufactory/

Panie Granville trochę szacunku dla specjalistów w swojej dziedzinie. Ja nic nie poradzę na to, że Pan utożsamia spencer(ek) z efemerycznym, męskim ubiorem wieczorowym z białą marynarką (mess jacket) jak na załączonych ilustracjach na pierwszej stronie tego wątku. Ja nic również nie poradzę na to, że Panu miesza się polski z angielskim i na dowrót, np. Pański dzisiejszy cytat w tym wątku: "gala orderowa, white tie, black tie i garnitur wizytowy". Dla mniej zorientowanych w temacie: spencer, spencerek: 1) krótki kaftanik nie sięgający talii, z długimi rękawami, czasem z małym kołnierzem i szamerowaniem przy zapięciu, popularny w modzie kobiecej w kon. XVIII i na pocz. XIX w., powracający w XIX w.; 2) krótka kamizelka męska, sukienna, zazwyczaj zapinana na metal. guziki, noszona w XIX w. w pol. stroju ludowym. . Słownik terminologiczny sztuk pięknych, wyd. 5, Warszawa 2004, s. 386.

Jaki garniturowy MTM w stolicy jest najlepszy?