Üxküll

Okrągły post... http://mitchmurder.bandcamp.com/track/mirage-2

Wszystkim forumowym malkontentom życzę zdrowia i dobrych zarobków, które pozwalają spełniać mniejsze i większe zachcianki bez przeliczeń czy za okulary marki XY można kupić dużą pralkę, lodówkę, a nawet szafę... Trzymając się tematu zamieszczam męskie okulary vintage z RÓŻOWYMI szkłami CARTIERA, pozłacane 14K złotem i z zausznikami wykończonymi chińską laką. Na Allegro koszt 2500 zł, a w Nowym Jorku 1300 baksów. W obu przypadkach oryginały. http://allegro.pl/okulary-cartier-oryginalne-rozowe-szkla-zobacz-i4114708052.html https://www.depuis1924.com/products-page/accessories/vintage-cartier-santos-medium-sunglasses/

Trochę więcej o firmie Massada w portalu Na temat: http://natemat.pl/30793,hit-sezonu-okulary-massada-polski-design-modny-jest-na-calym-swiecie Cóż, jak komuś nazwa przeszkadza, to zawsze ma szeroki wybór oprawek w salonach Fielmanna w ukochanych przez Polaków "galeriach" handlowych, gdzie można tuptać w sztucznym świetle z muzyczką w tle, przysiąść na ławaczce, wypić napój kawopodobny z dużą zawartością mleka UHT, obejrzeć wystawę dinozaurów i pójść do kina, kupując kubeł popcornu.

Jest wiosna, lubię Hydepark!

Niedoceniana w swoim własnym kraju. Na szczęście są wyjątki. Massada HAND MADE IN POLAND! http://massadaeyewear.com/

Ładne promo na Vimeo z podkładem dźwiękowym Zeppy Zep _ I Knew: http://vimeo.com/88281250

@kamil chodzę po Wawie i wielu innych miastach w PL w swoich rzeczach, nie wypożyczanych na sesje zdjęciowe. Fotografie aktualnie wychodzących z pracowni modeli można obserwować na fb: https://www.facebook.com/GoldenDogDenim Jeżeli chodzi o Twoje pytanie, to dżins japoński z afrykańskiej bawełny wg słów właściciela pochodzi z tej samej fabryki, co słynny i drogi Momotaro* jeans. http://www.momotarojeans.net/ * Momotarō (桃太郎, Momotarou) - ludowy heros z baśni japońskich.

Dołączam się do grona zadowolonych. Pracownię na Alei 3 Maja 2 przy moście Poniatowskiego od strony Wisłostrady otwarto przed Bożym Narodzeniem 2013 r. Obecnie na stanie jest 13 denimów od 10 do 16 uncji z bawełny z Zimbabwe i Tennessee. Dla "cyniarzy" możliwość starzenia i wybielania. Najważniejsze dla mnie jest to, że właściciel NIE JEST PAZERNY i skalkulował rozsądną cenę w przeciwieństwie do wielu naciągaczy / resellerów na bispołkową i parabispołkową modę w Wawie. Firma jest transparentna, ponieważ proces szycia odbywa się za przeszklonymi drzwiami, gdzie można zobaczyć maszynę vintage Special Union oraz precyzyjne, japońskie Juki oraz panią krawcową! MADE IN POLAND!

Dałeś się skroić na MTM-ach. Niestaranne wszycie rękawów i klapy wystrzelone w kosmos oraz rozstaw guzików w dwurzędówce nieproporcjonalny do Twojej budowy ciała, to makaroniarskie MTM od Zaremby, a od Buczyńskiego to już lepiej szukać gotowców z wieszka, bo nie masz jeszcze solidnego brzucha, a w tym MTM już go masz w gratisie (drugie zdjęcie z profilu).

Jak MM i Anita Ekberg, to i Sophii Loren nie może zabraknąć.

Mój kadr MM w Oscarowej komedii - Rozwód po włosku (1961). Twój kadr - 8 1/2 (1963). To na dokładkę zdjęcie z tarasu Martini - Monica Vitti & Marcello Mastroianni.

Dzisiaj Dzień KOBIET, więc warto pamiętać o kwiatach.

Podstawowym źródłem wiedzy o Etiopii pod rządami Hajle SYLLASJE (nie Selassje) w języku polskim jest książka A. Bartnickiego, J. Mantel-Niećko, Historia Etiopii, wyd. 2, Wrocław 1987. Natomiast do kanonu literatury światowej zaliczany jest Ryszarda Kapuścińskiego, Cesarz (1978), dotychczas przełożony na 28 języków. Koronowani władcy mają słabość do smokingów dwurzędowych bez połysku atłasu w wyłogach. Na zdjęciu zestawienie półpostaci ostatniego cesarza Etiopii z ikoną, albowiem Boży pomazaniec - Lew Judy - nie komunikował się bezpośrednio ze swoimi poddanymi, lecz korzystał z usług jednego z najważniejszych urzędników swego dworu, który nosił tytuł "afe nygus", czyli "usta króla". A dwór funkcjonował w takich formach jeszcze na początku lat 70. XX w. !

Jaś Gawroński, włoski polityk polskiego pochodzenia, ma świetnie skrojony dwurzędowy smoking na miarę. Za młodu był w komitywie ze starym Agnellim. Poza tym będąc bardzo dobrze ubranym mężczyzną, czyta i pisze nie o ciuszkach. Dla zainteresowanych życiorys po polsku: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jas_Gawronski

Wesołe jak diabli> w końcu to święto świata filmu, a nie smokingów. Mój faworyt Paolo Sorrentino zdobył Oscara za znakomity film La grande bellezza / Wielkie piękno! Oczywiście blogerzy skoncentrowali się na Jankesach, co tam rodowity neapolitańczyk. Eeeeeeeee, lepiej rozstrząsać długość nogawek w spodniach u aktorów...

Nie prowokuj, bo jeden z blogerów oceniających tegoroczną galę oscarową już wypożyczał buty na sesję biznesową w centrum Warszawy. Dla zainteresowanych link do zdjęć w wypożyczonych butach: http://www.szarmant.pl/elegancka-koszula-dla-biznesmena

Ok, dziękuję za odpowiedź. To inna metoda, niż znam ze swoich zamówień. Pytam, bo mnie ten temat interesuje, a niewiele osób poza Tobą jest źródłem praktycznej wiedzy na temat tradycyjnego rzemiosła, w dodatku otwartym do dyskusji publicznej w Internecie. Jeżeli poczułeś się urażony "przesłuchaniem", to przepraszam. Wiem, wiem, jestem zbyt obcesowy...

Wybacz, ale ja nie pojmuję tej metody. Indywidualny wykrój klienta obejmuje także kołnierz, który jest szalenie ważny, bo w bespoke nie może odstawać od szyi. Wszystko kroi się z jednego kuponu tkaniny za wyjątkiem dajmy na to kołnierzy z aksamitu, a Wy podczas przymiarki dajecie jakiś niespersonalizowany kołnierz pikowany maszynowo do marynarki szytej na miarę. Przezcież ręczne pikowanie kołnierza zajmuje o wiele mniej czasu niż klap czy wkładów piersiowych w marynarce.

Dziwne rzeczy w powyższym cytacie napisałeś: po co dwa razy wykonywać kołnierz, raz do miary pikować maszynowo, a następnie już ręcznie. To co potem stały klient ten pierwszy dostaje na pamiątkę do ręki? W 2012 r. widziałem w Twojej pracowni różnie wykańczane kołnierze. Wśród karwców było / jest takie powiedzenie: zmieniamy się na lepsze, ale terminy gonią...

@Zerth Rozumiem Twoje dobre intencje i chęci dzielenia się wiedzą teoretyczną. To na pewno dobry wstęp, ale i tak żaden praktyk nie uniknie poważnych wtop. Dmuchanie balonów odbywa się w kraju i za granicą właśnie dzięki blogerom i forom tematycznym. Jak cena jest niska to żadne przestrogi nie powstrzymają efektu stadnego pędu zakupowego. Przykład z tego forum, to np. marka Nunes Correa. Starsi stażem na tym forum pamietają jeszcze aferę wokół Petera Potkansky'ego, polskiego krawca z Savile Row, i usuwaniem przez Macaroniego i Szarmanta materiałów promocyjnych z forum i blogów. Przy okazji przypomnę starego Macaroniego sprzed transformacji biznesowej, który podzielił polskich krawców na cztery kategorie w sumie ze słuszną konkluzją: "Jeśli masz 3500 plus i żyłkę hazadzisty próbuj znaleźć coś w punkcie 2". http://macaronitomato.blogspot.com/2011/04/wyznanie-nie-wiary.html

Do wyznawców bespoke się nie zaliczam, bo ubranie to nie religia. Strobla od dawna ma Turbasa w Krakowie, więc te przykłady z zagranicznymi pracowniami dla bogatych, które mają rzekomą techniczną przewagę nad naszym krajowym padołem nie są całkiem trafione. Po co to dmuchanie balonów? Może w początkach istnienia tego forum Twoja wiedza byłaby inaczej oceniana, ale nie wiem co chcesz i komu obecnie udowodnić?

Osobiście nie zdecydowałbym się na całkowicie ręcznie szyte garnitury czy koszule, ponieważ uważam, że cała zabawa w bespoke polega na tym, aby umiejętnie połączyć szycie maszynowe z ręcznym. Przykład osobliwy pt. cudze chwalicie swego nie znacie. Habit vert, projektu Jacques'a-Louisa Davida, a zakładany przez członków Akademii Francuskiej. Habit vert Andrzeja Wajdy, skroił ręcznie, a uszył maszynowo krakowski mistrz krawiecki Józef Turbasa. Natomiast szamerunek wyhaftowała w ciągu dwóch miesięcy Elżbieta Drzewiecka z Pracowni Konserwacji Tkanin Muzuem Narodowego w Krakowie. Z kolei drugie zdjęcie ukazuje stosowany dziś powszechnie haft komputerowy. Oczywiście haft ręczny jest dzisiaj zbyt drogi nawet dla członków Akademii Francuskiej, ponieważ przeważająca ilość habitów jest szyta w paryskich pracowniach krawieckich.

@Zerth piszesz ładnie i zbornie, ale dyskutujemy w temacie bespoke. Nie jestem konstruktorem, więc nie będę się wymądrzał jak krawiec to robi (każdy ma jakieś swoje patenty). Mojej ocenie jako klienta podlegają: dogadywanie się z krawcem, wybór tkaniny, efekty przymiarek (krawcy nie mający nic do ukrycia zostawiają do wglądu ręcznie pikowane, formujące wkłady piersiowe), czy garnitur dobrze się nosi i w końcu serwis (prasowanie, przeróbki itp.). O konfekcji i MTM-ach nie będę dyskutował.