frankenstein

Wydaje mi się, że chyba najodpowiedniejszym słowem dla tej kokardy byłby jednak fontaź, tutaj na zdjęciu wyżej w formie takiej późniejszej, bardziej ascetycznej. Fontaziami określano kokardy noszone zamiast krawatów, much, żabotów. Jeszcze w XVIII w. był on taki bardziej fantazyjny, ale dziewiętnastowieczny surdut ery rewolucji przemysłowej nadał mu formę mniej ozdobną. Moim zdaniem zdecydowanie to fontaź. I ta nasza przedszkolna aksamitka to prosta kontynuacja fontazia. PS. Chyba sobie sprawię coś takiego

Być może używano do określenia tej kokardy nazwy krawatka, nim stała się nazwą ironiczno-żargonową.

Może to być aksamitka (choć to się bardziej odnosiło raczej to użytej taśmy aksamitu, nosiłem coś takiego jako dziecko). Z tego co pamiętam z literatury (z epoki), to raczej określano to jako po prostu tasiemką). Trzeba byłoby sprawdzić w rodzimej prasie z przełomu XIX/XX.

Dzięki za skorygowanie błędu. Coś mi się pokręciło z tą Srebrną. Opinię podtrzymuję, ale to było kilka lat temu, więc mogło się coś zmienić. Z kolei nie polecam fryzjera z naprzeciw Komendy Głównej Policji na Puławskiej.

Przez lata chodziłem, i jeszcze czasami zaglądam, do fryzjera na Żelaznej u zbiegu Srebrnej i Złotej. Tam jest klimat starej Warszawy, a każdy z fryzjerów to inny typ charakterologiczny. Strzygą tradycyjnie, bywa że mają dużo klientów i trzeba czekać. Polecam, ja lubię takie klimatyczne zakładziki. Jak przychodziłem tam w kapeluszu, to witali mnie: - Witamy pana mecenasa. Kiedyś przyszedłem w maciejówce: - O, dawno pana inżyniera nie było. Teraz chodzę bliżej domu (20 m od domu mam fryzjera. a właściwie fryzjerkę, która mnie strzyże), więc tam zaglądam rzadziej. Ona też strzyże dobrze. Omijam sieciówki, po doświadczeniach.

Też uważam, że słownik powinien być wątkiem głównym. Przy czym pamiętajmy, iż niekiedy ratujemy słowa, które wychodzą z powszechnego użycia. W przypadku terminologii mogą być też regionalne różnice, choć i tak większość tradycyjnych terminów krawiecko-szewskich trafiała do nas via kultura niemiecka lub z Francji. Jak uzupełnienie do tych poszukiwań polecam starsze i zapomniane publikacje Ireny Turnau, trochę tego było tego też w jej nowszym słowniku ubrań, ale komuś go pożyczył, więc przy tym wrażeniu pozostanę do odkupienia sobie.

Wydaje mi się, raczej "z manszetami". Ale mogę się mylić.

W żadnym wypadku. Świetny wpis Jeśli oczywiście mógłbym prosić to o alfabetyczne uporządkowanie i w granicach możliwości nazwy angielskie w nawiasie. To zajmie trochę czasu, ale obiecuję, że to zrobię... Pozdr.

PS. Oczywiście, chodzi o tkaniny wełniane. Only. Jeśli wpis uznasz, że za bardzo odbiega od Twoich założeń, usunę. Pozdr.

Polecam zajrzeć tutaj: http://www.gentlemansemporium.com/store ... =211319573 Jedwabne i w wielu kolorach. Mam 2 i bardzo sobie chwalę przy koszulach z nieprzyzwoicie długim rękawem, których używam do rekonstrukcji historycznych. Dzięki za namiar. Skorzystam. A jak znajdę coś godnego polecenia, też się podzielę. Pozdrawiam

Chwała Królowej! Bardzo fajnie wyglądają, fason mnie się bardzo podoba Ciekaw jestem pierwszych wrażeń.

Tenis to przede wszystkim cienkie, cieniutkie prążki. Ale słowniki to określają bardziej ogólnie (od razu z innymi rodzajami materiałów): Panama - splot panama. Zależnie od ilości nitek w kolejnych przeplotach powstają na powierzchni tkaniny drobne lub większe zgrubienia nitek. Zastosowanie: kostiumy, płaszcze, ubrania męski. Georgette - lekka rzadka tkanina o splocie płóciennym, każda kolejna para nitek osnowy i wątku o przeciwnym kierunku skrętu daje powierzchnię skrepowaną. Jednobarwna lub drukowana Stosowana na strojne suknie i bluzki. Krepa - tkanina o splocie krepowym. Zależnie od grubości zastosowanej przędzy oraz gęstości jest wyrabiana krepa cięższa i lżejsza. Używana na ubrania męskie wizytowe, sukienki, garsonki. Fresko - o splocie płóciennym, ziarnistej powierzchni i twardym chwycie. Wykonana z przędzy mocno skręconej - mouline. Może być również wyrabiana z przędzy zgrzebnej. Stosowana na kostiumy i ubrania męskie. Tropik - lekka tkanina w typie freska z cienkiej przędzy. Używana na kostiumy, ubrania męski letnie. Boston - tkanina o splocie skośnym, jednobarwna. Używana na sukienki, kostiumy, mundurki szkolne. Tenis - tkanina o splocie skośnym. Charakterystyczna cechą jest występowanie podłużnych prążków w innym kolorze niż tło. Używamy na ubrania męskie i kostiumy. Szewiot - tkanina o splocie skośnym, przy dotyku szorstka. Bywa z przędzy czesankowej lub zgrzebnej. Stosowana jest na kostiumy, mundurki szkolne, ubrania męski. Gabardyna - tkanina o wyraźnie widocznych na powierzchni skośnych prążkach. Splot skośny. Po stronie prawej występują krótkie przeploty, po stronie lewej - długie. Mimo znacznej gęstości tkanina jest miękka w dotyku. Bywa wyrabiana z osnowy w różnych kolorach. Stosowana na kostiumy, ubrania męskie, płaszcze. Flanela - splot skośny. Nitki jednobarwne lub melanżowe. Tkanina lekko sfolowna, miękka w dotyku. Bywa wyrabiana z przędzy czesankowej lub zgrzebnej. Używana na kostiumy, ubrania męskie. Kaszmir - cienka, miękka tkanina. Splot skośny. Bywa drukowana we wzory tureckie i inne. Prawdziwy kaszmir jest wyrabiany z wełny z kóz tybetańskich. Zastosowanie: sukienki, szale, Boucle - tkanina o wątku z nitek ozdobnych boucle, wskutek czego powierzchnia tkaniny jest pokryta pętelkami. Używana na płaszcze damskie, sukienki. Fil a fil - tkanina o splocie skośnym. Efekt wzorniczy wynika z zastosowania w osnowie i wątku dwóch kolorów przędz o dużym kontraście. Stosowana na ubrania męskie i kostiumy. Tweed - tkanina z przędzy luźno skręconej, miękka, ale o dość ścisłej strukturze, dość gruba, sploty skośne, barwnie tkana, odznacza się dużą wytrzymałością na działanie czynników mechanicznych w czasie noszenia. Diagonal - grubsza tkanina o wyraźnych prążkach przebiegających skośnie. Stosuje się na płaszcze damskie i męskie, kostiumy, marynarki. Jodełka - splot skośny łamany. Tkanina może być jednokolorowa lub kolorowo tkana. Flausz - tkana z przędzy luźno skręconej o splocie skośnym. Obustronnie drapana, folowana; okrywa dość wysoka, ale mniej ścisła niż w welurze. Stosuje się na płaszcze kurtki. Sukno - tkanina o splocie płóciennym z nitek luźno skręconych. Dzięki intensywnemu folowaniu i drapaniu tkanina uzyskuje ścisłą strukturę. Tkaniny tego rodzaju są zwykle jednobarwne lub melanżowe. Stosuje się je na mundury, płaszcze damskie i męskie. Szetland - tkanina wykonana z luźno skręconych nitek, splot skośny. W procesie folowania powstaje zmierzwiona okrywa włosowa nie zakrywająca splotu. Stosuje się na płaszcze damskie i męskie. Mohair - tkanina o wątku z wełny mohairowej. Bardzo miękka o efektownym wyglądzie. Na powierzchni tkaniny występuje długi lśniący włos. Stosowana na zimowe płaszcze damskie i męskie.

A ja wzorem mojego ojca i dziadków zacząłem nosić gumki na ramieniu, bo przeróbki pod względem finansowym i sposobu wykonania mnie nie satysfakcjonują (już lepiej uszyć koszulę na miarę, co i też po ustabilizowaniu wagi uczynię). Niestety, w Polsce ich nie można kupić, mam wykonane na zamówienie, ale ściągnę je z Zachodu. Pewnie z USA, bo tam jest wszystko i najtaniej. To jest stary sprawdzony patent.

Zagłosowałem. Jeszcze parę głosów zorganizuję. Pozdrawiam

C. i D. ze wskazaniem na D.

Spróbuję, bo raczej przeróbka, nietypowa, Kielman i Wielądek chcą drogo i jeszcze pastwią się (słusznie zresztą, nad dawnym konkurentem).

Pomysł z podszewką mnie się też podoba. A peleryna planowana przez wojvv bardzo fajna. Polecam w tej kwestii konsultacje z krawcami teatralnymi i od kostiumów historycznych, bo mają wiedzę, której inni krawcy nie mają. Czasami też taniej szyją, tak "na boku". F.

Świetne te tabele, powinno się je współcześnie w polskich gazetach publikować

Polecam jak Mr. Vintage P&C, zbliżoną ofertę ma van Graaf. Kiedyś kupiłem bez przekonania skarpety S. Olivier i okazały się być bardzo dobre. Polecam też skarpety w Marks & Spencer (dla mnie najwygodniejsze rozmiarowo, jeden z przedziałów rozmiarowych kończy się na na mojej numeracji, więc dla mnie są idealne (podobnie Burlington i Falke). Niektórzy zachwalają skarpety z "bambusa", ale jak ich nie używałem. Miałem jednak kiedyś markową marynarkę uszytą z takiej tkaniny i przyznam, że była świetna. Kiedyś używałem, kupowałem w sklepach z lnem, skarpet lnianych, ale to raczej do strojów weekendowo-sportowych. Po kilku doświadczeniach negatywnych raczej unikam propozycji polskiego rynku. PS. Widziałem jakiś czas temu Burlingtony po atrakcyjnej cenie na allegro, ale nie wiem czy oryginalne skarpetki.

Czyli jak bym szył wizytowy garnitur dwurzędowy, ciemnogranatowy to podszewka bordowa była jak najbardziej w porządku? Tak w takim przypadku jpodszewka bordowa może być. Jest jak najbardziej stosowna. Może też być granatowa z czerwonymi/ bordowymi wykończeniami. Dobry krawiec potrafi z czegoś takiego zrobić małe dzieło sztuki. Ktoś wyżej napisał, że podszewkę tak jak szelki traktuje w stroju wizytowym jak bieliznę. I to warto pamiętać.

ale mam lotniki do naprawy, przeróbki po nieistniejącym już z 10 lat zakładzie Wierzbickiego, to może mi coś poradzi. W którym dokładni on miejscu na Targowej jest. Tam w pawilonach przy wiadukcie, jak Cieszkowski, czy gdzie indziej?

W przypadku ciemnych, klasycznych garniturów, o dobrym kroju i z dobrych materiałów, używa się często podszewek o odcieniach mocnej czerwieni (amarant, fiolet). Dlaczego? Odpowiedź wynika z tradycji. Kolor ten jest od wieków symbolem szlachectwa (m.in. dlatego że czerwone barwniki były kiedyś najdroższe). Ale i też purytański duch, który kształtował współczesny strój mężczyzn nakazuje w tej kwestii zachować umiar i skromność. Stąd szlachectwo w podszewce. Inne wersje są raczej szyte dla przyjemności właścicieli. Co ma swój urok.

Miałem od nich szczotkę do podłogi, służy mi kilkanaście lat, kończy pracowity żywot. Jedną szczotkę do butów jeszcze mam (też kilkanaście lat służy, może więcej). Mają też bardzo dobre szczotki do włosów. Polecam.

Każda skóra egzotyczna i produkt z niej musi mieć międzynarodowy certyfikat; na podstawie tego certyfikatu może być przewożona z kraju do kraju. Brak takiego certyfikatu może spowodować, że nie wpuszczą tego produktu do Polski, może nas jeszcze spotkać kara za próbę nielegalnego jej wwiezienia do Europy i Polski. Dobrze o te przepisy podpytać kogoś, kto ma doświadczenie w tych sprawach i ściąga produkty z danego rejonu do Polski. Np. na Chmielnej w Wawie był taki sklep kowbojski, właściciel - bardzo sympatyczny eks-naukowiec - sprowadzał takie rzeczy z USA (buty i kapelusze ze skór aligatorów, węży etc.)i chyba ma na ten temat wiedzę praktyczną.

Jeśli chodzi o mnie to ja jestem zainteresowany. Z przyjemnością zapoznam się z zawartością, Do nowego bloga poszukuję takich różnych dziwnych rzeczy, to będzie dla mnie wskazówka. ASa widziałem dawno temu, bardzo dawno... Pozdrawiam