Üxküll

To na koniec minimalistyczna propozycja: jeden guzik na mankiecie, który może mieć zastosowanie w każualowych zestawach. Więcej na ten temat na London Lounge: http://www.thelondonlounge.net/forum/vi ... f=4&t=7608

Inną wariacją w bespoke są zachodzące na siebie guziki, oczywiście odpinane, a nie atrapy!

Varney, tak czy owak krawiec zachował się nieprofesjonalnie jeżeli Cię wypuścił z garniturem, który jest za obszerny. Opadające ramiona można zniwelować krojem i większym wypełnieniem, ale jeżeli to był Twój świadomy wybór miękkich ramion, to krawiec nie jest cudotwórcą. To jeszcze słowo o kamizelkach. Na (prawie) wszystko znajdą się wzory w przeszłości. W tej tematyce celuje zwłaszcza Dr Kilroy. Warto przeczytać jego wpis "dzisiaj błąd, niegdyś standard", chociaż akurat nie zwraca tam uwagi na kamizelki: http://formalstyle.blogspot.com/2011/08 ... ndard.html Na poważnie, to konfekcja upowszechniła kamizelki z dwoma kieszonkami. Widocznie odwołujemy się jednak do innych wzorców.

Podczas gdy w bespoke chyba już ostatecznie wycofano się z trzech guzików na rękawach marynarki, to konfekcja zwiększyła ich liczbę do pięciu.

Na zdjęciach poniżej przykład mikrusa z Neapolu (Totò, 1898-1967) z dwoma guzikami na rękawach marynarki dwurzędowej oraz w sportowym garniturze PoW z czterema, rozstrzelonymi guzikami.

Dla mnie rozpięte guziki na rękawach marynarki wcale nie kojarzą się z elegancją. Można jednak zaprezentować się w marynarce szytej na miarę, która ma inne rozmieszczenie guzików niż konfekcyjna.

Patrick Grant o tym jak męska klasyka z wieszaka (RTW) może być młodzieżowa: http://swipelife.com/2009/08/03/ready-t ... f-e-tautz/

Ciekawy wywiad z Mario Caracenim, właścicielem pracowni A(ugusto) Caraceni w Mediolanie pod tym linkiem: http://www.onlysaturdaymorning.com/2010 ... aceni.html

Zakładam nowy temat, w którym można linkować ciekawe wywiady na temat stylu. Na początek zachęcam do przeczytania wywiadu z Jeremim Hackettem na temat stylu, w którym czasem mniej oznacza więcej: http://m.onet.pl/facet/4102168,detal.html

Varney, sam zauważyłeś, że brązowa marynarka jest za obszerna (konkretnie zwisa z ramion), więc gdzie krawiec miał oczy podczas ostatniej przymiarki - odbioru. Jesteś młody, szczupły, niewysoki (jakieś 175 cm?), więc po co Tobie obszerniejsze marynarki, które są wskazane dla (starszych) Panów z brzuszkiem. Z kolei kamizelka jest źle skrojona, za luźna, ma dwie kieszonki (klasyczna winna mieć cztery) i ogólnie przypomina mi Panów z Warsu. Kamizelka z dwoma kieszonkami, to jak marynarka bez brustaszy. Ostatni guzik kamizelki pozostawiamy niezapięty. Nota bene nowoczesny krój spodni z jedną zakładką nie ma poza szelkami za wiele wspólnego ze "staroświeckością". Duży plus za muchę.

GIANNA NANNINI w swoim największym hicie: http://www.youtube.com/watch?v=vaa8faVb ... re=related

Eros w duecie z Moniką, to trzeba zobaczyć! Wersja pełna: Wersja skrócona:

A Berlusconiego idolem jest Gigi d'Alessio z Neapolu

JOVANOTTI - jego życiorys do przeczytania pod tym linkiem: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jovanotti Lubię: http://www.youtube.com/watch?v=8wrbTYDZoxA&ob=av2n

Mniejsza. Materiał grubszy, a więc łatwiejszy w robocie. Nie jest wymagane tak dokładne dopasowanie. Sam Alden zamawia płaszcze MTM i twierdzi, że taki stopień dopasowania jest zupełnie wystarczający. Nie wiem, czy mniejsza, skoro koszt igły za płaszcz jest wyższy niż za marynarkę (w każdym razie u Sebastiana Żukowskiego i Janusza Kruszewskiego). Jako ciekawostkę podam, że uszycie płaszcza z tkaniny wełnianej u Turbasy, to mniej niż 50% kosztu garnituru (robocizna + materiał krawca).

Wielojęzyczny, włókienniczy słownik opisowy: http://www.texsite.info/

Ja się nie czepiam, ale jest to wstydliwa dla firmy informacja. Inne firmy nie ukrywają miejsca lokalizacji produkcji, np. w Huddersfield czy Yorkshire. A jakie dane świadczą o dobrej jakości: zawyżona cena czy własne biuro z showroomem na Savile Row?

Firma Holland & Sherry, która szczyci się sloganem reklamowym "The finest cloths in the world", a co za tym idzie wygórowanymi cenami, nie ujawnia jednak na swojej stronie, że przynajmniej część tkanin produkowana jest na prowincji w Chile: http://www.crossvillefabric.com/

Niezmiennie polecam Pana Andrzeja Kucię, krawca zrzeszonego w Cechu: http://www.cechkrawcow.pl/zaklady.html Wspominałem już o nim na tym forum: viewtopic.php?f=2&t=456&p=5518&hilit=niezmiennie#p5518 Trzy inne opinie pod tym linkiem: http://www.znanyfachowiec.pl/45056/prac ... iec/krakow

Oglądam próby adaptacji neapolitańskich miękkich ramion przez polskich krawców. Niestety, kojarzą mi się one z chińskimi podróbkami. Po prostu szyją na podstawie zdjęć bez żadnego papierowego wykroju. Na zdjęciu poniżej klasyczny wzór miękkich ramion od Rubinacciego z Neapolu. Celowo zamieściłem archiwalne zdjęcie bez ciekawego pleneru, aby można było skupić uwagę na dobrze skrojonej linii ramion.

Na tablicy są również gładkie, szare spodnie (o nasyceniu koloru nie dyskutuję). Generalnie przeważają jednak spodnie sztuczkowe, bo są one zarezerwowane właśnie dla żakietów i stresemannów, a Szkoci wybierają specjalną karteczkę, której wzór zamieściłem już w tym wątku: viewtopic.php?f=1&t=580&p=18587&hilit=checkered+trousers#p18587 Wracając do Pana Mariano, to do żakietu założył czarne derby z ażurem (!) oraz spodnie w nieformalną krateczkę "Prince de Galles". Zdjęcie do obejrzenia w większej rozdzielczości pod tym linkiem: http://www.marianorubinacci.net/club/?p=473 Manufaktura Rubinaccich z Neapolu potrafi jednak uszyć klasyczny żakiet. Na zdjęciu poniżej Rafael de Medina Abascal, XIX diuk de Feria i XIX markiz de Villalba:

Dziękuję, obie odpowiedzi się uzupełniają. Dodam tylko, że zdaniem komentatorów London Lounge nikt już w Neapolu nie potrafi szyć w stylu angielskim.

Quiz: tego Pana szerzej przedstawiać nie trzeba, ale czy wszystko w tym stroju jest zgodne z kanonem dziennego stroju formalnego?

Ostatnio sprawdziłem, że znane pracownie krawieckie Zaremba, Gest Moda, Janusza Kruszewskiego i Sebastiana Żukowskiego w Warszawie oraz Jerzego Turbasy i Tadeusza Górki w Krakowie funkcjonują poza cechami. W Warszawie do Cechu Krawców i Rzemiosł Włókienniczych należą szerzej omawiani na forum Józef Błoński, Janusz Godlewski, Kazimierz Łomża i Kazimierz Mystkowski. W przypadku źle wykonanej usługi można złożyć skargę w Cechu i mamy pewność, że zostanie należycie rozpatrzona przez rzeczoznawcę. W pozostałych przypadkach sami musimy się porozumieć z właścicielem pracowni, albo skierować sprawę do sądu konsumenckiego (za zgodą obu stron) lub cywilnego. Internetowa witryna Cechu Krawców i Rzemiosł Włókienniczych w Warszawie: http://www.cechkrawcow.waw.pl/ Nowa witryna internetowa Cechu Krawców i Pokrewnych Zawodów w Krakowie: http://www.cechkrawcow.pl/

Krawiec zarzekał się ksetowi, że szyje ostatni smoking dla Pendereckiego, bo już oczy nie tak dobre dla tak precyzyjnej roboty. Słowa nie dotrzymał i do cechu nie należy. O limitowanej serii poszetek z pseudorulonikiem można przeczytać pod tym linkiem: http://www.forum.bespoke.pl/viewtopic.p ... &start=170 Nawet krawaty 7-fold był już gotów szyć, ale temat się zawiesił: https://forum.bespoke.pl/viewtopic.php?f=8&t=1038