Üxküll

Jeżeli wchodzimy w uogólnienia językoznawcze, powołując się na autorytety, to trzeba mieć świadomość, że "przekonywujący" jest kontaminacją imiesłowów przekonujący oraz przekonywający. W obecnej fazie rozowoju języka polskiego, językoznawcy - moderniści, dopuszczają WARUNKOWO niepoprawną formę "przekonywujący" w MOWIE POTOCZNEJ na zasadzie podobieństwa do czasowników z końcówką, -wujący, np. odnotowujący, podsumowujący, przerysowujący, rozstrzeliwujący. Prof. Jan Miodek formę "przekonywujący" uznaje za błędną: http://www.maximus.pl/slownik-przekonuj ... 29-16.html

Skoro w poprzednim poście była mowa o przelewie, to warto dodać, że pieniądze podejmujemy z bankomatu, a nie wypłacamy.

Na zachętę do stworzenia podręcznego słownika terminów szewskich podsyłam ciekawą ilustrację poglądową w języku angielskim.

Na koniec roku Marek Grechuta - Dni których nie znamy:

O rany, nawet Tobie udzielił się świąteczny nastrój.. Śnieg i święta tuż, tuż... Shakin' Stevens - Merry Christmas Everyone:

Wham! - Last Christmas:

Frank Sinatra & Bing Crosby - Jingle bells: http://www.youtube.com/watch?v=wbW64J_R ... re=related

??? Chyba chodzi o zamek błyskawiczny zwany kiedyś eklerem (z fr. éclair - błyskiwica) lub potocznie suwakiem.

Jednorzędowa marynarka na jeden guzik z szerokimi klapami w szpic to znak firmowy Ossolińskiego. Często rezygnuje także z butonierki.

Coś dla odważnych miłośników klasycznej męskiej elegancji: trzyczęściowy garnitur w szeroką kratę z klapami w szpic. Więcej nowinek na FB: http://pl-pl.facebook.com/pages/TOMASZ- ... 7886640747

Z OSTATNIEJ CHWILI!!! Na blogu MT o białych zębach i niebieskich oczach Wolińskiego, a Tyszka twierdzi, że Ossoliński "wepchnął się" na pokaz: http://www.kimono.pl/Kto-wepchnal-sie-b ... iego-a3258 Prawda czy fałsz? Więcej dowiesz się z dyskusji na FB: http://www.facebook.com/pages/Marcin-Ty ... 3430313160 Gdzie przycupnął Macaroni? Kto oświeci ciemny lud?

Król w świątecznym repertuarze:

Dzieje rzemiosła warszawskiego zostały szczegółowo opisane w dwóch książkach. Z dziejów rzemiosła warszawskiego, red. Barbara Grochulska i Witold Pruss, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1983, ss. 622, il. w tekście [592]. Stanisław MIDZIO, Z dziejów rzemiosła krawieckiego w Warszawie 1339-1980, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ss. 214, il. poza tekstem 63.

Naprawdę?

Te same patenty do obejrzenia na japońskiej stronie: http://www.the30sstyle.com/ Trzeba wejść do galerii i kliknąć na pierwszy zestaw "Gray Alternate Stripe Single Breasted Three-Piece Suit".

Tomasz Ossoliński, jesień/zima 2011/2012. Więcej zdjęć pod tym linkiem: http://blog.76management.com/2011/09/18 ... nd-samsel/

Przykładowe propozycje Tomasza Ossolińskiego nie dla ortodoksów.

Większość blogów jest prowadzona przez różnych amatorów-hobbystów klasycznej męskiej elegancji, tudzież asystentów lub doradców w szyciu na miarę. Jeżeli ktoś chce mieć informacje z pierwszej ręki na temat angielskiego stylu to odsyłam do nowego blogu, prowadzonego przez młodych pracowników Anderson & Sheppard (firma przeniosła się w marcu 2005 r. z Savile Row na Old Burlington Street): http://www.anderson-sheppard.co.uk/thenotebook/home/ Z innych, nielicznych blogów, prowadzonych przez młodych, aktywnych zawodowo krawców, mogę jeszcze polecić jedynie blog Jeffery'ego Diducha: http://tuttofattoamano.blogspot.com/

A w Krakowie panował w latach 1848-1916 Franciszek Józef I z Bożej Łaski cesarz Austrii, apostolski król Węgier, król Czech, Dalmacji, Chorwacji, Slawonii, Galicji, Lodomerii i Ilyrii, król Jerozolimy etc, etc... arcyksiążę Austrii, wielki książę Toskanii i Krakowa (ciach)

Materiały do historii rodziny krawieckiej Zarembów do przeczytania pod tym linkiem: http://www.facebook.com/media/set/?set= ... 225&type=3 Dyskusja o Pracowni Krawieckiej "Zaremba" w przewodniku miejskim pod tym linkiem: viewtopic.php?f=2&t=826 Na zdjęciach smoking, uszyty w firmie Adolfa Zaremby w 1938 r.

W tym kraju od 400 lat nie było króla, co by szlachcie dupy kopał. Tak gwoli ścisłości to Aleksander III Romanow był cesarzem rosyjskim i królem Polski w latach 1881-1894. Szlachta "na wakacjach", a olbrzymie rynki zbytu należały do trzech łódzkich "królów bawełny" Izraela Poznańskiego, Ludwika Geyera i Karola Scheiblera. Zachęcam do lektury "Ziemi obiecanej" Władysława Reymonta. O przygodzie polskiego noblisty z krawiectwem pisałem już kiedyś na tym forum: viewtopic.php?f=1&t=799&p=18181&hilit=Reymonta#p18181

Z mojego szybkiego podliczenia wynika, że dotychczas nie więcej niż 40 forumowiczów posłużyło się terminem brutasza w swoich postach. Sam nieopatrznie lansowałem na forum termin manszet m - manszeta f (fr. manchette) na mankiet u spodni. We współczesnej polszczyźnie zaleca się jednak używanie postaci mankiet. SJP odsyła wymienione warianty (oraz zdrobnienia z sufiksami -ek, -ik, -ka) jako przestarzałe pod mankiet. Jednakże termin manszet jeszcze przynajmniej w Krakowie nie zanikł i został ostatnio utrwalony w książce Jerzego Turbasy, ABC męskiej elegnacji (2001).

Kiedyś w mowie potocznej krawców funkconowały określenia typu bezeca, brustasz(a), gurta, holc, manszet, ślic itp. Nie zostały one jednak utrwalone w krawieckim piśmiennictwie fachowym i z nielicznymi wyjątkami wyszły one z użycia wraz z ograniczeniem szycia na miarę. Nie sądzę, aby brustasz(a) miała zastąpić kieszonkę piersiową we współczesnej polszczyźnie.

Tyle, że nawet krawcy w Krakowie (dawny zabór austriacki) czy w Poznaniu (dawny zabór pruski) nie posługują się terminem "brustasza", ale forum rządzi się już własnymi normami poprawności językowej.