Haz

Wygląda nieźle. Ciekaw jestem spodni. Taka drobna obserwacja - mam wrażenie, że część krawców lubi zaprasować klapy na płasko do pewnej wysokości (nie do samego guzika). Nadaje to trochę sztywnego wyglądu marynarce, tworzy ostrą linię tam, gdzie klapa mogłaby się układać bardziej naturalnie i miękko. To oczywiście nie zarzut, tylko kwestia preferencji.

Zdjęcia mam już zrobione, recenzja się pokaże niebawem. Na szybko: materiał który wybrałem (royal oxford) jest taki sobie, szybko się robi lekko mechaty po kilku praniach (nie wiem czy to przypadkiem nie ten sam dostawca, którego używał James Button, bo ten royal oxford jest bardzo podobny - źródło tkanin nie jest podane), chociaż lekki i wygodny; odszycie całkiem spoko, trzymają się podanych wymiarów, zrobili mi customowy kołnierzyk na podstawie zdjęć i wyszło całkiem nieźle (jest tylko lekko usztywniony, co mnie zadowala). Paskudne są guziki.

@elcaso - jeśli to oni, to się nie dziwię, że nie ma o nich za dużo, bo to zwyczajnie nie wygląda dobrze: To akurat nic niezwykłego, z trzech pracowni w Krakowie, jakie widziałem, każda przygotowuje wykrój pod klienta i szyje na płótnie. No niestety. Ale styl pracowni na tym widać i nie podoba mi się on szczególnie.

Zdefiniuj "dobre bespoke". Mam dwa garnitury od krakowskiego krawca i one są spoko pod kątem tego jak leżą, ale sporo jest tam drobnych mankamentów wynikających z tego, że chciałem zrobić rzeczy inaczej, niż krawiec robił zawsze. Efekt jest taki, że najchętniej chodzę w garniturze MTM, który jest dobrze zaprojektowany i wszystko ma na swoim miejscu, a leży też bardzo dobrze. Najlepiej jest po prostu zamawiać tam, gdzie pasuje ci styl pracowni albo MTMa, wszystkie większe ingerencje rodzą ryzyko, że się nie zrozumiecie i wyjdzie inaczej niż oczekiwałeś. Ale w Polsce, a zwłaszcza w Krakowie, nie bardzo taki wybór istnieje.

Pracownia Turbasy niedawno (relatywnie) rozpoczęła wrzucanie zdjęć na fejsa i instagrama: https://www.instagram.com/j.turbasa/ - cóż, nie zachwyca mnie to, ale może się nie znam. Tak jak @whale pisze, w tym budżecie MTM Zaremby da ci pewniejszy produkt.

Zabiłem wątek? Dzisiaj: Koszula - Lambert, marynarka - SuSu, poszetka i krawat - Poszetka, spodnie - Benevento, buty - Carlos Santos

Koszula - Olga; marynarka - Zaremba MTM; sweter - H&M; poszetka - Poszetka; dżinsy - Levi's 501CT; trzewiki - Carlos Santos

Marynarka: Krupa & Rzeszutko bespoke; koszula i poszetka - Poszetka, sweter - H&M, spodnie - Benevento, buty - Gant. Te chukka to taki budżetowy zakup żeby załatać dziurę i najpiękniejsze ani najlepsze jakościowo nie są, ale jak to zwykle bywa z prowizorką, trzyma się najmocniej. Kiedyś się rozejrzę za lepszymi.

@BrotherM: wygląda to na worsted flannel i ja bym nosił takie granatowe spodnie do szarej marynarki, gładkiej albo w kratę, z flaneli. Ewentualnie kraciastej szarej marynarki z matowej wełny czesankowej, bez połysku.

Ja nosiłem smoking z czarnymi lotnikami, prezentowało się to wszystko całkiem ładnie.

Wygląda naprawdę znakomicie - proporcjonalnie i harmonijnie. Długość marynarki i rękawów też jak najbardziej na plus. Jestem pod dużym wrażeniem.

No cóż, ja generalnie do zasad podejście mam raczej luźne i traktuję je raczej jako wskazówki niż prawdę objawioną, czemu starałem się nieraz dać wyraz. Co do wygody a elegancji - dlaczego stawiać sprawę tak binarnie, albo ładnie albo wygodnie? Przecież obie rzeczy stanowią spektrum, na dodatek nie jest zawsze tak, że jedno musi być kosztem drugiego. Decydujemy się na pewne ustępstwa na jednym i drugim polu, na inne nie i to w dużej mierze jest kwestia indywidualnego wyczucia i gustu. Daleko mi do twierdzenia, że marynarka bespoke powinna być wygodna jak bluza, a buty goodyear jak adidasy, ale też nie ma co popadać w drugą skrajność i nosić rzeczy, w których się źle czujemy i które nas krępują; to się też odbija na tym, jak się prezentujemy jednak.

Ja generalnie stoję na stanowisku, że "jak najlepiej wyglądać" jest rzeczą niedającą się ująć w sztywne, obiektywne ramy. Jasne, że ta nieszczęsna sylwetka w kształcie V jest generalnie pożądana, ale nie traktuję jej jako ostatecznego celu. Całość dla mnie powinna wyglądać harmonijnie, jakkolwiek nieprecyzyjnie by to nie zabrzmiało. Gdybym jednak miał się koncentrować tylko na tym, co teoretycznie czyni moją sylwetkę "jak najlepszą", to pewnie nosiłbym tylko marynarki z szerokimi klapami w szpic i mocno wypełnionymi ramionami, ciętymi kieszeniami bez patek - wszystko po to, żeby poszerzyć optycznie ramiona, a zwęzić biodra. Tylko że taki styl mi niezbyt odpowiada, a na dobry wygląd składa się coś więcej niż ten jeden element. Dlatego akurat ten postanawiam traktować z mniejszą nieco niż inne uwagą. Ale oczywiście nie trzeba zgadzać się z tak postawioną hierarchią. Na szczęście.

Nie czepiam się akurat Twojej uwagi ;] Mam MTMy bez poduszek w ramionach, gdzie linia ramion jest prostsza, bo konstrukcja jest nieco sztywniejsza i składa się z większej liczby warstw. Da się więc nieco zrobić w tym zakresie, nie uciekając się do poduch.

176 wzrostu; noszę zwykle rzeczy 44/46.