pszemau

Ja. Wykład Adama o zapachu bobrzych napletków i ich korelacji do kubatury biur prezesów był szokujący, ale i przewrotny sposób ciekawy, jak ser pleśniowy, który też śmierdzi, ale i pociąga...

Czy Hermes robi krawaty na gumce?

Dla poddzierżenia rozgowora: definiowanie dandysa jako osoby, która się dobrze i efektownie odbiera to jak definiowanie górnika jako takiego pana, który ma czarną obwódkę wokół oczu i pije w barbórkę. Oczywiście, górnicy mają te właśnie cechy, ale definiuje się go głównie przez to, że fedruje na gruba, pra? Definicje, choćby z Mirriam-Webstera, dandysa przez pryzmat tylko i wyłącznie tego, co nosi, to tylko ślizganie się po powierzchni problemu.

Zapomniana sztuka ironii? Pszemau dobrze to odczytał. A ironia "oznaczona" traci niestety na sile. Tylko winni się tłumaczą. Dla mnie było dostatecznie czytelne

Siła autosugestii? Zapomniana sztuka ironii?

Większość kobiecych marynarek RTW z popularnych sklepów nie ma butonierki lub/ani brustaszy

Mam jeden i drugi. Porównanie? Nie żartujmy...

To oczywiście nie do końca to samo, ale przyznasz, że osoba, która akurat radykalnie zmienia rozmiary (np. ostry trening/ostra dieta odchudzająca) powinna wstrzymać się z zamawianiem ubrań do czasu ustabilizowania wagi na docelowym poziomie? Świat jest pełen przykładów kobiet, którym brafitting radykalnie zmienił figurę, a w każdym razie na tyle radykalnie, żeby zauważalnie - z punktu widzenia choćby tego forum - zmienić dopasowanie marynarki. Zresztą podejrzewam, że to o czym mówię na jakimś kobiecym forum butwbutonierce.pl byłoby stekiem truizmów...

Klikam z urządzenia mobilnego i nie chce mi się wertować stron i wklejać cytatów, więc napiszę tylko szybko: zgadzam się z Uxkullem we wszystkim oprócz tego, że słowo dandys nie pasuje do nikogo z zamieszczonych dzisiaj ani wczoraj w tym wątku. I nie chodzi nawet o to, że polskie blogi przekręcają znaczenie tego słowa; przekręca je raczej cała blogosfera mody twierdząc, że dandyzm polega na jakimś szczególnym ubieraniu się. Obawiam się, że dziś jedyni prawdziwi dandysi to hipsterzy, ale to moja robocza teoria - na pewno dandysem nie jest ten czarny lekarz, co po godzinach staluje garnitury - on jest dobrym reenactmentem dandysa i nic poza tym

Może to dandys? http://deser.pl/deser/51,111858,9082871.html?i=0

No dobra, ściślej to na moje oko: pierwsze - bumelanci z okresu prohibicji, drugie - nie wiem, chyba kolo w portkach, a trzecie - marlboro man. Wszystko jak najoczywiściej klasa robotnicza, choć niekoniecznie w tym momencie pracująca. Nie zmienia to mojego podziwu dla gumowości pojęcia dandysa na tym forum i w rodzimej blogosferze

To są Twoim zdaniem dandysi? Wymiękam... Ci ludzie się przebierają za klasę robotniczą. Dawną bo dawną, ale naprawdę trudno bardziej pomylić pojęcia, niż pakować takie fotki do tematu o dandysach

Nie, ten akurat nie jest błędny, o ile dobrze go rozumiem. Tylko że to akurat piszesz po raz pierwszy, poprzednio napisane było trochę co innego

Ludzie, myśli się myślą. Pisałem tylko o tym, jak porady dot. elegancji odwołują się do refleksji o kondycji ludzkiej. Etykieta ubioru jest pochodną pewnej postawy etycznej i o ile nie zamierzam wchodzić w dyskusję o seksie przed ślubem, to warto się zastanowić nad kompetencjami człowieka, który udziela rad dotyczących ubioru, a jednocześnie twierdzi, że między etyką seksu a, że tak powiem, ogólną nie ma szczególnego przełożenia

Ależ skąd, ani trochę. Rozpoczynanie współżycia w wieku szesnastu lat albo czekanie z tym do ślubu, zakres i skala kontaktów seksualnych są powszechnie znanymi czynnikami nie mającymi nic wspólnego z ogólną dojrzałością życiową. Stąd np. serial Californication o seksoholiku, którego nawyki, jak widać, wcale nie przekładają się na ogólną dojrzałość życiową. Panie Granville, może czas napisać poradnik dotyczący etyki? Myślę, że ludzkość bardzo zyskałaby na Twoich światłych radach.