giacco

I jeszcze jedno: unikałbym bardzo popularnego błędu wśród artystów, mianowicie czarnej muszki do fraka...to zestawienie zarezerwowane wyłącznie dla kelnerów (jak pisze Mr. Vintage) Termin "white tie" mówi sam za siebie:)

Jako kolega pianista, również doradzam frak. Ma charakter bardziej adekwatny do sytuacji koncertowej niż smoking (jeśli mówimy o filharmonii czy poważnej sali koncertowej) Smoking ma delikatnie "rozrywkowe" zabarwienie i bardziej, moim zdaniem, pasuje do widza w operze czy filharmonii niż do samego artysty:)

W tym rzecz, że właśnie trochę jestem:) Także mimo wszystko, przyda się pozdrawiam!

Np. tutaj, kilka przykładów....(niekoniecznie korzystnych dla samego Karla )

Wiele wyjaśnia fakt, że to stajnia K. Lagerfelda...on sam chodzi w tego typu garniturach dość często. Zapewne to jego inwencja, a przecież znany jest z przekraczania "klasycznej męskiej elegancji" Co do skrócenia, -cięzka robota. Jest tak skrojony, że wyglądałby bardzo nienaturalnie skrócony do długści zwykłej marynarki. A reasumując, -artystom wolno wiele, więc chyba zaakceptuję to dziwadło jako "dzienny strój koncertowy" Dzięki za refleksje!

Panowie i Panie! Mam pytanie, które mam nadzieję zmieści się w tym wątku: Zakupiłem jakiś czas temu garnitur Lagerfelda o dość nietypowym kroju: długość do zgięcia w kolanie, klapy frakowe, jeden guzik, kieszenie bez patek, proste niezaokrąglone poły jak w surducie, brustasza, kolor mało wieczorowy ( widać na zdjęciach). Stąd moje pytanie: jaki charakter może posiadać podobny strój? Formalny czy też nie różni się niczym od garnituru? Jeśli formalny, to dzienny czy wieczorowy? Skojarzenie z surdutem bądź żakietem rodzi się samo, ale czy na pewno?