anda_7

Świetne!

Mało się udzielam, ale wzorem kolegi proceleusmatyk (sprzed 2 lat) życzę Wam, abyście po Świętach zmieścili się w swoje ubrania Czego i sobie samemu życzę...

Zielone buty - piękne. Po prostu piękne

No to może druga próbka: Kolacja była świetna i wieczór pogodny, wracałem więc pieszo, na nogach oxfordy. Nucąc coś pod nosem nie patrzyłem wokól, aż wnet wytrzeźwiałem ujrzawszy złe mordy. Ale nie wymiękłem, spuściłem im manto, bo na nogach miałem szykowne buty Yanko!

Mała próbka: Nie patrz, że w portfelu manko, kupuj tylko buty Yanko!

Ortografia aż boli...

A o tym, że Niemcy mieli duże trudności z obejrzeniem złota, czytałem też w niektórych gazetach, o ile sobie przypominam, było coś w Rzeczypospolitej...

Spokojnie! O tym, że odmówiono wydania złota Niemcom mówi tylko sensacyjny tytuł. Ale spójrzmy w treść: "Niemcy w końcu wysłali jednak zespół, który miał uzyskać dostęp do ich złota. Pozwolono im wejść do przedsionka skarbca, w którym pokazano im 5 sztabek złota. Zachowanie FED najwyraźniej musiało mocno zaszokować delegację i jej mocodawców, ponieważ wysłano kolejną inspekcję, która dotarła do skarbca i została wpuszczona do jednego z jego pomieszczeń. Niemcy mogli tylko popatrzyć na stos złota, ale nie wolno było niczego dotykać, czyli nie pozwolono na sprawdzenie, co to jest za złoto i czy wybite numery seryjne zgadzają się z dokumentacją Bundesbanku. Pozostała im wiara, że to faktycznie ich złoto." O czym to świadczy?

Od dawna się podejrzewa, że tego złota nie ma. Ale najgłupsze jest ostatnie zdanie tego artukułu: "Jeśli oprócz upadku walut podkopane zostanie też zaufanie do złota to pozostanie nam chyba tylko barter". To nie zaufanie do złota zostanie podkopane tylko zaufanie do Ameryki, Fedu, pieniądza papierowego czy certyfikatów na złoto (to nie to samo co złoto)

Wg mnie nie... ale ja się nie znam.

Może stary jestem, ale jak coś ma napis: sdiełano w CCCP - to mnie niestety odrzuca...

Ale to właśnie był zwyczaj amerykański...

Witam wszystkich! Gdzieś na początku tego wątku wyczytałem, że "w windzie zawsze zdejmujemy kapelusz". Przypominam sobie, że w jakiejś starej książce (napisanej przed wojną) wyczytałem, że to był zwyczaj amerykański - w Europie raczej nie stosowany. Nie wiem jak to jest obecnie? Właśnie sobie przypomniałem, gdzie o tym czytałem: to książka dla młodzieży "Przez morza i dżungle" Janusza Makarczyka (pierwsze wydanie w 1931 roku - więc autor chyba się orientował w temacie...

Ja tam wolę nie sprawdzać. Noszę rozmiary od 40 do 42 - właśnie z powodu szerokości stopy. Różnie to bywa, ale nie zamierzam dotować producentów butów swoim cierpieniem...

Wytężasz się w tężni?