H4nsas

Witam: szybkie pytanie: Zna ktoś markę butów Florsheim i ma z nią jakieś doświadczenia? Z góry dzięki za odpowiedź.

Mnie jako studenta koncepcja preppy style, zbytnio nie przekonuje. Współczesne próby naśladowania tego stylu są nieco komiczne. Wydaje mi się, że jest to związane z oderwaniem sposobu ubierania się od całej subkultury. Poza tym siła preppy style leży, moim zdaniem, w swego rodzaju "powszechności" tj. fakt popularności tego stylu w środowisku studenckim. Odnosząc się do pytania: ubierając się w ten sposób wydaje mi się, że osoba narazi się na śmieszność. Elegancja w wydaniu studenckim powinna budzić ciekawość, bo w jej upowszechnienie w społeczności zbytnio nie wierzę. Przede wszystkim my (studenci, znaczy się ) powinniśmy chyba skoncentrować się na niezwykłym doborze wzorów i kolorów ubrania. Chodzi mi o stylistykę w jakiej ubiera się Luca Rubinacci: http://www.marianorubinacci.net/club/wp ... orence.jpg http://2.bp.blogspot.com/_DvFrN1cDVWE/S ... aturra.jpg http://4.bp.blogspot.com/_m4NT7O-1dIY/T ... a_post.jpg Oczywiście elementem jego jest stylu jest sama jakość noszonych ubrań (i co za tym idzie ich cena, wykraczająca poza zdolności przeciętnego studenta). Jednak nie widzę przeszkody by naśladować jego luz w sposobie noszenia eleganckich ubrań. Poza tym jestem pewien, że przy pewnej dozie wytrwałość i obrotności da się zdobyć podobne ubrania RTW w znośnych cenach (kursując po wszelkiego typu outletach, TKMaxach i SH) a potem poprawić tego typu nabytki u krawca.

@ Sergiusz Co do spodni to poprzednicy powiedzieli wystarczająco dużo, ja juz wody lać w temacie nie będę. Mnie osobiście marynarki z tego typu obszyciem niezbyt się podobają, ale to sprawa indywidualna. Choć z chęcią zobaczyłbym zdjęcie, gdzie widać długość rękawów. Za to postulowałbym o kolor. Krawat, poszetka, sweter bo jak na 19-latka to całość nieco ponuro całość się prezentuje

Przyznam, że jak dwa lata wędruje po uniwersyteckich korytarzach trzech budynków wydziału prawa na UW to jeszcze nie widziałem człowieka w sportowym garniturze. Może to spowodowane tym, że ludzi na wszystkich latach jest nieprzebrane morze i wszystkich spotkać nie można. Jednak to nie zmienia faktu, że przynajmniej w W-wie poziom "klasycznej elegancji" jest raczej niski. Jeżeli już to królują zestawienia w duchu Rage Age (wliczając w to krój ubrań). Jedyne garnitury jakie widuje to przyduże ubrania z wieszaka, które studenci zawieszają na sobie z okazji sesji.

Skoro już wywołano muszkę w życiu publicznym to nie sposób nie wspomnieć o osobie, która jest, chyba, najbardziej kojarzona z tym elementem garderoby, czyli... Może jestem przeżarty polityką, ale jak słyszę o muszce, to zawsze staje mi przed oczami Korwin (choć ikoną stylu raczej nie jest). Moim zdaniem trudno jest dobrze wyglądać w muszce. Przede wszystkim zestawienia bez marynarki, swetra itp. wypadają dość słabo, mucha rzuca się w oczy odrywając uwagę od samej osoby. Moim zdaniem, poza przypadkiem smokingu czy fraka, muszka dobrze prezentuje się w zestawach gdzie jesteśmy "wysoko zapięci". Wszelkiego rodzaju kamizelki, swetry, czy dwurzędowe marynarki ograniczające widzialną powierzchnię koszuli służą, na mój gust, zestawom z muchą (vide ostatnie zdjęcie pana Wróbla). Paradoksalnie wydaje mi się, że muszka najlepiej sprawdza się w dwu sytuacjach: zestawów stonowanych i mocno formalnych oraz bardzo luźnych, kolorowych strojach nadając im nieco ekstrawagancki charakter.

Żeby nie gadać po próżnicy (tak czy siak zrobi się oftop), wrzucę rysunek poglądowy: Szkicując przekonałem się nieco do Twojej kombinacji, ale nadal uważam, ze dorzucenie czegoś ciepłego zdecydowanie pomogłoby zestawieniu (biała poszetka wrzucona dla zapełnienia przestrzeni). P.S. Tak wiem, dopasowanie na rysunku jest marne

Jakoś głupio komentować z kilkupostowym stażem, ale jakoś trzeba sobie przydać cyferek w tej rubryce (zresztą po poddaniu się ocenie lokalnej społeczności, chyba mi wolno ) @ Łukasz Ten zestaw to skok na głęboką wodę, moim zdaniem średnio udany. Wszystko to, jak mi się wydaje, za sprawą krawata. Balansuje on nieco relacje między białym kołnierzykiem a resztą koszuli, ale pozostaje problem łączenia koloru niebieskiego z brązowym. Zdecydowanie lepiej wyglądałby krawat w kolorze burgundu czy innej ciemnej czerwieni, z jakimś delikatnym acz wyraźnym wzorem, co uspokoiłoby całą kompozycję. Jak na razie to wygląda jakbyś umieścił jakiś produkt "sztuki" współczesnej w spokojnej drewnianej ramce, na rodzinne zdjęcia . @ jkrol Zestaw minimalistyczny i udany (może poza butami, jak wspomniał zaki). Ciekawa jest relacja między poszewką a krawatem, które z daleka wyglądają identycznie, ale na zbliżeniu wyraźnie widać jak się różnią. Ja przyczepiłbym się jeszcze do skarpet, trudno ocenić kolor, ale powinny być chyba o ton ciemniejsze, z jeszcze wzorem w jakimś suto niebieskim kolorze (np. navy), żeby przy siadaniu uniknąć efektu rzucającego się w oczy paska błękitu miedzy butem a nogawką.

Dzięki za uwagi, spróbuje się na szybko do nich odnieść: Co się tyczy polotu, to fakt, przydałaby się poszetka (mam nawet taką, która pasuje na prawdę dobrze, ale w pośpiechu zapomniałem nią wzbogacić zestaw). Jeszcze jedna rzecz mi umknęła przy opisie, koszula nie jest biała (czy szarawa), tylko biała w drobny czarny pasek, co widać było zbyt dużym wyzwaniem dla aparatu. Potwierdza się tylko prawda wyrażona kiedyś w tym wątku, że dobrze zrobione zdjęcie poprawia jakość zestawu o 1/3. Spodnie zaś są dziełem pana Sekuły i są uszyte ze ślicznej włoskiej wełny, która bardzo mi się podoba i teraz żałuje, że nie kupiłem jej więcej (szkoda tylko gniecie się niemiłosiernie).

Spodnie mają u dołu 19 cm (co dla mnie jest najmniejszą możliwą szerokością nogawki, biorąc pod uwagę, że mam dość szerokie uda i przy większym zwężeniu noga z boku najprawdopodobniej wyglądałaby brzydko) i w trakcie chodu ładnie trzymają się nogi, poza tym są dociążone 5 cm mankietem. Nogawki nie są też tak krótkie, jak się wydają. To jest zasługą butów, które odsłaniają skarpety. Przy innym obuwiu, takim jak oksfordy czy monki skarpetki nie widać i efekt krótszej nogawki znika.

Witam, przeglądam bloga Macaroniego od samego początku (podobnie zresztą jestem biernym odbiorcą forum odkąd ono powstało) i zdecydowałem się wreszcie poddać ocenie ze strony bardziej doświadczonych bywalców: Nieco o samym zestawie: Z góry przepraszam za jakość zdjęć, były robione zwykłą cyfrówką jakiej używa człowiek nieobeznany ze sztuką fotografii. Poza tym słońce obraziło się na Warszawę i piękne poranne światło ustąpiło miejsca chmurnej szarości, co niekorzystnie odbiło się na oświetleniu. P.S. Co się tyczy spodni, to zwykle nie łamią się w ten sposób, widać wcześniej musiały się nieco zsunąć (co jest zrozumiałe, biorąc pod uwagę, że przesiedziałem w nich z 8 godzin, na pasjonującym posiedzeniu, gdzie zmiana pozycji na krześle była chyba najlepszą rozrywką - tak czy siak pewnie jeszcze zagoszczą w jakimś, wtedy postaram się by leżały lepiej)